Koele kleedjes

Koele kleedjes - FeelingGoods-2.ws

Koele kleedjes

De zomer begon zoals de meeste zomers beginnen. Ik had mijn eerste outfit met kortere mouw licht aarzelend aangetrokken. Het is altijd een overgang, van bedekkend naar meer huidbloot. Althans, als je niet meer zo piep bent en er stijlvol wilt blijven uitzien. In mijn buurt woont een hoogbejaarde dame en ze kleedt zich, ongeacht de warmte, meestal chique op zijn Engels. Alsof ze naar de paardenraces gaat op een zomermiddag. Keurig gebloemd kleedje aan, hoed op, nog net geen handschoenen aan. Misschien ook wel, ik zal er eens op letten. Op de een of andere manier staat het haar heel goed en dwingt ze respect af. Weet niet zeker of dit in haar kledingkeuze zit. Ik denk het omgekeerde. Kleding volgt karakter.

Nu ben ik niet van de gebloemde plisséjurken, al marcheer ik met opgeheven hoofd richting de herfst van mijn leven. Alleen laat ik af en toe het hoofd een beetje hangen. Dat wil zeggen, ik hou zogenaamd heel erg van mezelf, maar vind dat te blote armen mij geen goed doen. Dat vindt een vriendin van mij ook (van zichzelf dan) en we proberen elkaars huidslapte te ondersteunen met opmerkingen als: ‘Welnee, moet je mijn armen zien, dát is pas erg. Jij kan het nog makkelijk hebben, maar ik … Nee, dat zie je niet omdat je niet écht kijkt …’ Enzovoort.

Beetje sneu, jazeker. We hadden bedacht dat spaghettibandjes niet meer konden, liefst ook geen heel kort mouwtje meer. Was helemaal niet erg, er zijn immers genoeg vlotte outfits met een langere mouw verkrijgbaar. Men neme een mooie, dunne, soepele, ademende stof en klaar. We knikten beslist en overtuigd naar elkaar. Jazeker, prima te doen. Het was een graadje of 23, we waren helemaal in control.

We werden daarin ook gestimuleerd door de modepolitie die steevast roept dat Nederlanders zich slecht kleden als het een beetje warm wordt. Want vrouwen in meer mediterraan gelegen landen blijven keurig panty’s en jasjes dragen als het bloedje heet is. Waar ze overigens zo fris bij uit hun ogen kijken dat ik ze verdenk van een bh met airco. Dit liet ons niet koud, kortom … we gingen de uitdaging aan.

En het werd ZOMER! Hoef ik verder niet over uit te wijden. Deze zomer zal nog lang in het collectieve geheugen gegrift staan. De dunne, soepele en ademende stof met bedekkende mouw die je ook nog verdraagt bij alles boven de 28 graden bleek meer een verzinsel van de gebroeders Grimm, dan een houdbaar statement van bijvoorbeeld Viktor en Rolf. Onze opvattingen over wat wel en niet acceptabel was werden steeds vloeibaarder totdat ze, hoe kon het ook anders, volledig verdampten.

We waren vrouwen en hadden het te warm. Het leven werd er heel overzichtelijk van. Ongeveer zo groot en alomvattend als een cool shirtje van Päälä of een flodderdingetje met spaghettibandjes. Nou en? We hielden toch al niet van paardenraces. Wel wat meer van onszelf.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *