Iets om in te slapen

Smeerkeesjes - Valentijn 2018 - Blog FeelingGoods

‘Doen jullie aan Valentijnsdag Kate?’

‘Je bedoelt of Thijs over de vloer van de slaapkamer naar me tijgersluipt met een roos tussen zijn tanden geklemd?’

‘Nou ja, als dat jullie ding is …’

‘Nee, niet echt. We sturen altijd anoniem een cadeautje op naar iemand van wie we vinden dat die wel wat aandacht kan gebruiken. Erg leuk om te doen.’

‘Maar dan weet je niet wat diegene ervan vindt, hoe het ontvangen wordt!’

‘Ach, het kan nooit leuker worden dan in mijn fantasie.’

‘Goh … apart hoor. Heb je al iets in huis? We zouden morgen toch naar FeelingGoods gaan?’

‘Ja, idee … O nee, sorry, vergeten te zeggen, Thijs wil morgen mee naar FeelingGoods.’

‘Nee toch! Wat heb je gezegd dan?’

‘Dat ze mooie pyjama’s hebben. Ja stom, ik weet het. Het ontglipte me. Je kan nog gewoon mee natuurlijk, maar het wordt een flitsbezoek. Hij trekt een pyjama uit het rek, kijkt of het zijn maat is, rekent af en wegwezen. Niks passen of even aan de stof voelen en misschien nog een badjas erbij, want die heeft hij ook nodig, nee hoor. Tis erin en eruit.’

‘Dat kan hij toch wel alleen doen? Waarom moet jij daarbij zijn?’

‘Omdat ik dan niet achteraf kan zeggen dat hij de verkeerde pyjama gekocht heeft. Want ik was erbij.’

‘Maar wij kunnen toch ook een pyjama voor hem meenemen?’

‘Nee, want dan kan hij zeggen dat ik de verkeerde gekocht heb.’

‘Lord.’

‘Verder zijn we heel gelukkig.’

‘Ik neem het maar gewoon van je aan. Ze hebben ook nachthemden voor mannen trouwens.’

‘Nachthemden voor mannen? Dat meen je niet. Nooit van gehoord.’

‘Het is echt zo, is weer helemaal in. Bram heeft er eentje. Best sexy. Als ik hem erin zie rondlopen, krijg ik visioenen van Charles Ingalls van Het Kleine Huis op de Prairie die ’s nachts met een kaars over de veranda scharrelt. Ik was vroeger verliefd op Charles.’

Bram? Daar mocht toch niet over geschreven worden? Zeker, dat heb ik gezegd. Maar ik verander nog weleens van gedachten en dit is zo’n veranderde gedachte. Van Bram mag ik schrijven wat ik wil; andermans ideeën, gedachten of uitspraken tasten hem niet aan. Toch is hij geen onkwetsbare brok graniet, of iets anders uit de oertijd. Hij is een combiman. Hij neuriet regelmatig met een schort om boven pannetjes in de keuken, en eet net zo graag tempeh-papaja-spiesjes als everzwijn.

Om de een of andere reden hecht ik waarde aan de culinaire gewoonten van een man.

Een vriendje uit mijn wilde tijd eindigde zijn relaas over een collega eens met de uitspraak:

‘En dan ben je toch een beetje gadogado, vind je niet?’

‘Een beetje wat?’

‘Gadogado, je weet wel: gek.’

‘Gadogado is een groentegerecht.’

‘O, nou, dan klopt het toch Kaya? Wie eet er nu groente?’

Op een gegeven moment wilde hij me zijn kookeiland laten zien. Althans dat zei hij.

Hij bedoelde coke-eiland.

We hebben Valentijn niet gehaald samen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *